Biography

Her silky soprano is flexible as well as powerful, and she has a magnetic personality to help set her music on fire.

John Terauds, The Toronto Star

Darya Dadvar was born in Iran in 1971, and moved to France in 1991.

Darya grew up in an artistic environment in Iran. Her mother is a singer/director of the Marionette Theatre.

In 1999, she obtained her “Diplome d’Etude Musicale” (Musical studies diploma – Gold Medal) in vocal training. One year later, she finished her musical education in the National Conservatory of Toulouse/France and obtained a first-class diploma, as well as a Diploma specializing in Baroque Style.

Darya also has a Master’s Degree in art, from the “Ecole des Beaux-Arts” of Toulouse/France.

In 2001 she moved to Paris, and engaged in a successful career as a soprano, attracting listeners from around the world. Her concerts are continuously popular.

One of her most unforgettable performances was in Iran, where she appeared in the role of Tahmineh, from the tragedy of “Rostam & Sohrab – Shahnameh Ferdowsi”, with the Armenian Symphony Orchestra. Composed and directed by Loris Tjeknavorian, this was the first time that an Iranian woman had performed on the stage as a soloist, after 24 years of Islamic revolution in Iran.

Darya creates her own music by combining the traditional music of Iran, in the European classical style. Her unique talent in arranging Iranian music – with styles such as baroque, classical, jazz and blues with traditional elements – sets her apart as one of the most innovative artists in “World Music” today.

She will also occasionally combine different musical styles within one song, bringing historical periods together, and crossing languages and dialects. Above all, she follows her own instincts. In short, she has dared to create a new style of singing all her own.

Through art, I lift the boundaries.Interpretation is not enough, and I only evolve when I create.

Darya Dadvar

دريا دادور دختر چنگ سحرآميز (نسرین ارمگان) قصة حسن و خانوم حنا ست . صداي خوش و روح شاعري در او موروثي است و عشق بي‌پايان او به موسيقي و آواز از كودكي در رگهايش جاريست.از كودكي روي صحنه و در لابه‌لاي دكورهاي تئاتر زندگي كرده، از دنياي جادوئي آن الهام گرفته و با عشق به تماشاچي و مردم، رؤياهاي آينده‌اش را ساخته است.

دريا با دريايي از عشق به وطن، سرزمين هزار و يك شب، تخت جمشيد، فردوسي، حافظ، خيام و مولانا را وداع مي‌گويد و براي كسب دانش، هنر، موسيقي و آواز راهي ديار موزار و بيزه مي‌شود.

در سال 1999 از كنسرواتوآر ملي تولوز فرانسه، موفق به دريافت مدال طلا در رشتة آواز ليريك مي‌شود و سپس در سال 2000 ديپلم حرفه‌اي‌اش را در رشتة آواز باروك اخذ مي‌نمايد.او بلافاصله پس از پايان تحصيلاتش در تئاتر سلطنتي كومپين فرانسه، به عنوان سوليست در دو اجراي متوالي ايفاي نقش مي‌نمايد.

دريا دادور در تابستان سال 2002 چندين شب متوالي در تهران با همراهي اركستر سمفونيك ارمنستان به رهبري لوريس چكناوريان، آواز هاي نقش تهمينه در اپراي ملي رستم و سهراب را اجرا مي‌كند و در زمستان همان سال در تالار وحدت ) رودكي ( تهران چندين شب پي‌درپي در جشنوارة موسيقي ملل به رهبري لوريس چكناوريان آواز مي‌خواند.

او بارها براي اجراي كنسرت به كشورهاي مختلف جهان از جمله ايران، فرانسه، آلمان، سوئد، عمان، آمريكا ، كانادا و … دعوت مي‌شود.

عشق دريا به شعر و موسيقي و گويش‌هاي گوناگون سرزمين زادگاهش ، او را قادر ساخته است تا طيف وسيعي از ترانه‌هاي محلي و سنتي ايران را به سبک خود و به زيبائي اجرا نمايد. او آهنگهایی نیز روی اشعار فارسی ساخثه و میسازد. ترانه “رقص من” روی قطعه یی از شغر”زهره و منوچهر” ایرج میرزا و “تاب بنفشه” روی غزلی از “حافظ” از جمله خلاقیتهای اخیر او میباشد.